Volgens de partijen heeft de gemeente onvoldoende geluisterd naar de zorgen en wensen van omwonenden. "Maar snelheid mag nooit ten koste gaan van zorgvuldigheid en draagvlak", "De invloed vanhet plan op de molenbiotoop" en " Beter nu aanpassen dan straks met slepende rechtszaken te zitten," waren enkele van de tegenargumenten tijdens de raadsvergadering.

Haalbaarheid onder de loep

De vraag is echter of het plan van de buurtbewoners daadwerkelijk haalbaar is. Er zijn wezenlijke verschillen tussen beide plannen die niet zomaar te overbruggen lijken. Het meest in het oog springende verschil is dat het bewonersplan volledig afziet van sociale huurwoningen en daarmee regelrecht indruist tegen de oorspronkelijke opdracht van de raad aan de gemeente.

Waar de gemeente inzet op 30 nieuwe woningen met een substantieel aandeel sociale huur (40%) en betaalbare koop (26%), gaat het bewonersplan uit van 24 nieuwe woningen met 0% sociale huur en 0% betaalbare koopwoningen. Dit staat haaks op het gemeentelijk beleid en de regionale woondeal, waarin juist wordt gestreefd naar meer sociale huisvesting om de woningnood onder kwetsbare groepen te verlichten.

De gemeente benadrukt dat grotere projecten zoals Boschakkers I juist een hoger percentage sociale woningen moeten bevatten om te compenseren voor kleinere projecten waar dit percentage lager ligt. Het wegvallen van deze woningen zou een directe impact hebben op de beschikbaarheid van betaalbare huisvesting in de gemeente.

Het bewonersplan stelt wel 10 sociale koopwoningen voor starters voor (42% van hun plan), maar deze zijn volgens de gemeente ontworpen als grotere half-vrijstaande en hoekwoningen die financieel niet haalbaar zijn tegen sociale koopprijzen. De gemeente had in haar plan juist kleinere rijwoningen voor deze doelgroep gepland.

Stedenbouwkundige bezwaren en procedurele horden

Naast de fundamentele afwijking op het gebied van sociale woningbouw, botsen de plannen ook op stedenbouwkundig vlak. De platte daken in het bewonersplan passen volgens de gemeente niet bij het dorpse karakter van de bestaande wijk, waar overwegend woningen met puntdaken staan. Ook over de inrichting van parkeerplaatsen bestaan meningsverschillen.  Een ander strijdpunt is dat de bewoners een in 2023 opgeleverd appartementencomplex met zes sociale huurwoningen in hun plan opnemen, terwijl dit complex al onder een eerder bestemmingsplan valt en volgens de gemeente niet kan worden meegeteld in de huidige procedure. 

Hoe nu verder?

De bal ligt nu in het kamp van het college van B&W, dat een lastige afweging moet maken. Het overnemen van het bewonersplan zou betekenen dat de gehele bestemmingsplanprocedure opnieuw moet worden opgestart, wat tot aanzienlijke vertraging kan leiden in een tijd waarin de woningnood hoog is. Bovendien zou het accepteren van een plan zonder sociale huurwoningen een precedent scheppen dat haaks staat op het gemeentelijke woningbouwbeleid.

Tegelijkertijd kan het negeren van de wensen van bewoners inderdaad leiden tot juridische procedures die het project nog verder kunnen vertragen. Een compromis lijkt de meest voor de hand liggende uitweg, maar de afwezigheid van sociale huurwoningen in het bewonersplan maakt zo'n compromis bijzonder uitdagend. De komende weken zullen uitwijzen of de gemeente en bewoners nader tot elkaar kunnen komen, of dat de patstelling rond Boschakkers I verder escaleert. En wanneer eindelijk de schop in de grond kan.