Het college presenteerde een voorstel om elke dorpskern in de gemeente met 10 tot 15 procent te laten groeien tot 2040. Deze generieke aanpak moet voorkomen dat discussies ontstaan over ongelijke behandeling van de verschillende kernen. "Elke kern heeft recht op groei", benadrukte wethouder Boonen tijdens de vergadering. Het doel is het draagvlak in alle kernen op peil te houden door ruimte te bieden voor nieuwe bewoners.

De wethouder wees op de lange doorlooptijden van woningbouwprojecten, die vaak zes tot tien jaar in beslag nemen. Daarom is het volgens hem noodzakelijk om nu al te beginnen met de planningen voor 2030-2040. Momenteel staan er rond de 600 woningen gepland voor realisatie tot 2030, maar daarna moet de pijplijn gevuld blijven.

Budel centraal in discussie

Vooral rond Budel concentreerden zich de discussies. Van de vijf voorgestelde locaties in dat dorp moet er één of twee nader onderzocht worden, maar de keuze daarover legt het college expliciet bij de gemeenteraad. Deze beslissing wordt bemoeilijkt door de complexiteit van de verschillende locaties en nieuwe regelgeving.

Een complicerende factor is het ontstaan van zogenoemde "spuitzones" - corridors van vijftig meter rond landbouwpercelen waar beperkingen gelden voor woningbouw. Wethouder Boonen noemde dit fenomeen zelfs "het nieuwe stikstof", verwijzend naar de impact die deze regelgeving kan hebben op bouwplannen.

Raad verdeeld over aanpak

De verschillende raadsfracties reageerden verdeeld op de voorstellen. De VVD Cranendonck toonde zich kritisch op de generieke groeipercentages en pleitte voor maatwerk per kern. De fractie vindt het "enigszins vreemd" dat de raad zelf de keuze moet maken voor de Budelse locaties en beschouwde één van de voorgestelde locaties, Meemortel, als "totaal onrealistisch".

Ook werd er kritiek geuit op het feit dat een grasveld naast de basisschool in Budel Dorplein niet als zoeklocatie werd meegenomen, ondanks dat het geschikt lijkt en niet onder beschermd dorpsgezicht valt.

Pro6 zag wel de positieve ontwikkeling in meer regie op woningbouw, maar had nog vragen over de onderzoekslocaties en pleitte voor meer informatie voordat definitieve besluiten worden genomen. De fractie sprak van "informatie-asymmetrie" en overwoog een voorstel om de locaties niet meteen vast te pinnen.

Elan uitte zorgen over het prijsopdrijvende effect dat het bekendmaken van potentiële locaties zou kunnen hebben en de speculatie die dit kan uitlokken. Tegelijk wilde deze fractie de percentages van 10-15 procent loslaten als er in bepaalde kernen een grotere woningbehoefte bestaat.

Cranendonck Actief! stond het meest positief tegenover de plannen en prees de tijdige betrokkenheid van de raad bij het proces. Het CDA worstelde vooral met de timing van het voorstel en had liever eerst een werkbijeenkomst gehad om de materie beter door te kunnen nemen.

Wordt vervolgt

Alle fracties beschouwden het agendapunt uiteindelijk als bespreekstuk, wat betekent dat er tijdens deze commissievergadering geen definitieve besluiten werden genomen. De ontwikkelkaarten moeten elke twee jaar worden geactualiseerd op basis van nieuwe ontwikkelingen en kennis, maar eerst moet de raad nog duidelijkheid scheppen over de gewenste aanpak en de te onderzoeken locaties.

De definitieve besluitvorming wordt naar een volgende vergadering doorgeschoven, waarbij mogelijk meer informatie of een werkbijeenkomst wordt georganiseerd om de raadsleden beter voor te bereiden op deze belangrijke keuzes voor de toekomst van Cranendonck.

Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met het European Journalism Fund.